✍️ ప్రధాన సంపాదకీయం

గడ్డిపోచకు దక్కిన దివ్యత్వం: ఆడంబరాల మత్తులో 'గరిక' నేర్పే సత్యం!

Krishna Kumar Nerella | సంపాదకుడు

భక్తి అంటే ధన ప్రదర్శన, ఆర్భాటాల కేళికగా మారిపోతున్న నేటి సమాజంలో... విఘ్నేశ్వరుడికి సమర్పించే ఒక్క 'గరిక పోచ' మన అహంకారంపై సంధించే తిరుగులేని ప్రశ్న! బంగారు కిరీటాలు, కోట్లాది రూపాయల పూల అలంకరణల వెంట పరుగులు తీసే ఆధునిక మానవుడికి, సకల దేవతా గణాల అధిపతి అయిన గణనాథుడు ఒక సామాన్యమైన గడ్డిపరకతో ఎందుకు ప్రసన్నుడవుతాడన్నది ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిన సమయం ఇది. పురాణ గాథ ప్రకారం అనలాసురుడనే రాక్షసుడిని మింగినప్పుడు పార్వతీ తనయుడి దేహంలో రగిలిన తాపాన్ని చల్లార్చింది ఏ అమృతమో కాదు, సాక్షాత్తూ మునుల చేతుల మీదుగా అందిన పచ్చి గరికే. దహించివేసే తాపాన్ని, అహంకారాన్ని ఉపశమింపజేసే అద్భుత శక్తి నిరాడంబరతలోనే ఉందని చాటిచెప్పే దివ్య ప్రతీక ఇది. పర్యావరణ, శాస్త్రీయ దృక్కోణంలో చూసినా గరిక (Cynodon dactylon) ప్రాముఖ్యత సామాన్యమైనది కాదు. ఎన్ని కరువులు వచ్చినా భూమిని వీడక, ఎంతటి పాదాల తొక్కిడికి గురైనా మళ్ళీ తలెత్తి చిగురించే అసాధారణ జీవశక్తి గరిక సొంతం. ఇది కేవలం ఔషధ గుణాలున్న ఒక మొక్క మాత్రమే కాదు, పీడిత, తాడిత బడుగు జీవి యొక్క అలుపెరగని పోరాట పటిమకు సజీవ సాక్ష్యం. శరీరంలోని విషతుల్యాలను హరించి చలువ చేసే గరికను పూజించడం ద్వారా, బాహ్య ప్రకృతిని, అంతఃచేతనను సమతుల్యంగా ఉంచుకోవాలన్న అద్భుత సందేశాన్ని మన సనాతన ధర్మం అందించింది. కాని నేడు పచ్చదనాన్ని కాంక్రీట్ జంగిల్‌గా మారుస్తూ, పర్యావరణాన్ని ధ్వంసం చేస్తూ జరిపే పూజలకు ఏ విఘ్నహర్త కరుణిస్తాడు? గరిక మనకు నేర్పే పరమ సత్యం ఒక్కటే: 'లొంగిపోవడం కాదు, మూలాలను పట్టి ఉంచడం; అహంకారాన్ని పెంచుకోవడం కాదు, వినమ్రతతో జీవించడం'. కొండంత దేవుడికి గోరంత గరిక చాలు అన్నది భక్తిలోని నిష్కల్మషతకు కొలమానం. దేవుడి పేరిట జరిగే ధన పిపాస, పటాటోపాల ముసుగులను చీల్చి, సామాన్యుడి చెంత నిలిచే ప్రకృతి తత్వమే గణాధిపతి ఆరాధన. ఆడంబరాల ఆకాశ హర్మ్యాల నుంచి దిగివచ్చి, గరిక నేర్పే సహనం, నిరాడంబరతలను మన వ్యక్తిగత, ప్రజా జీవితంలో అలవరచుకున్నప్పుడే గణేశ తత్వానికి నిజమైన న్యాయం చేకూరినట్లు.

ప్రజా సమస్యల పరిష్కారంలో డిజిటల్ పరిపాలన మరియు AI వినియోగం వేగవంతం కావాలా?

గణేశుడికి గరికంటే 'గడ్డి'నే ఎక్కువా?